.natuurverschijnselen.

08.07 uur.
In het oosten een prachtige zonsopgang, de hemel bloedrood, oranje en roze.
In het westen een regenboog, in zijn geheel te zien. Voor een ogenblik diep gelukkig.

(foto van mijn pappa)

.kijk niet om.

Een wei met paarden in de zondagmiddagzon.Een veulen dat tegen z’n moeder aanleunt. Mooi om te zien, ontroerend zelfs. Alleen het bankje voor die wei staat met z’n rug naar dit uitzicht, zoals zoveel bankjes in de buurt. De vijver met de fontein: het bankje kijkt andersom naar een saai voetpad. Het veld met de waterpartij vol ganzen: bankje kijkt schuin tegen een bosje aan. En dan de bankjes die er gewoon niet zijn: bij de kinderspeelplaats bijvoorbeeld. Als je (klein)kind speelt, moet je dan in het gras gaan zitten of leunen tegen een touw van het klimrek? Ik zou graag eens met de infrastructuurmensen van Amsterdam Zuidoost rond de tafel gaan zitten. Op een stoel. Bankjes zullen er wel niet zijn.

.ik ben wit, magenta, paars en bruin.

SYNESTHESIA
The ability to have one sense, say sound, trigger another sense, say sight, at the same time. In this case, when someone with sound to color synesthesia hears music, they will have color flashes based on what is being heard. Another common form of this is grapheme (numbers) to color synesthesia, where certain numbers, combinations of numbers, days of the week, months, etc. will trigger color flashes.
People with this condition include Leonard Bernstein, Richard Feynman, Duke Ellington, Syd Barrett, Billy Joel, Eddie Van Halen and Pharrell Williams

Volgens Grace, een synestheet, ben ik, Irene Maria van Dalen, wit,magenta, paars en bruin. Mooi wel, past wel bij elkaar, het bouwt op van licht naar donker. Andere synestheten zullen ‘mij’ anders zien, maar met deze ben ik wel tevreden.

.cowgirl.

Ik ben nooit een paardenmeisje geweest. Koeienmeisjes bestaan niet officieel, maar ik ben er wél eentje. Ik heb het hier wel eens eerder over koeien gehad, maar dat weerhoudt me er niet van het nog eens te doen. Vanmorgen reed ik via de gebruikelijke landelijke route naar m’n werk en daar stonden ze weer. In de zachte, herfstachtige ochtendzon. “Mijn” ochtendroutekoeien zijn lichtbruin en staan altijd in kleine groepjes bij elkaar. Alsof ze op het schoolplein staan te kletsen. Vanmorgen had er eentje zich, waarschijnlijk ivm ondraaglijke jeuk, van een van de groepjes verwijderd om met een gelukzalig hoofd langs een hek te gaan schuren. Ik geniet daar erg van. Ik vind koeien lieve, mooie, nieuwsgierige dames. Ze ruiken lekker naar gras en melk en hebben de ogen van een topmodel. In mijn volgende leven wil ik graag op een melkveebedrijf worden geboren.

.gezond bezig.

Ze heeft een blikje Fernandes in haar ene hand en een half opgegeten kaascroissant in de andere. Het is 10.40. Ze is zwanger en weegt minstens 100 kilo. Ze gaat even in de gezamenlijke wachtruimte zitten om de versnaperingen snel naar binnen te werken. Onmiddellijk na het consult bij de verloskundige steekt ze, weer terug in de wachtruimte, een verse sigaret op en verdwijnt richting uitgang van het medisch centrum.

.weird.

“Wie een putdeksel sluit, is een held”. Ik werd wakker met deze zin in mijn hoofd. De droom die erbij hoorde is verdwenen in de krochten van mijn overvolle brein. Wat zou ik graag weten waar de droom over ging!

.spetters op de spiegel.

Onbedaarlijk gaan hoesten terwijl je je tanden staat te poetsen…echt niet aan te bevelen!