Samarirene

Een grijze dag, een dag die maar niet zonnig wil worden, laat staan leuk.
Maar dan zie ik tijdens het uitlaten van Sam een wanhopige merel, verstrikt in een bosje. Hij fladdert in doodsangst met zijn vleugels als ik voorzichtig zijn pootje probeer los te maken. En dan heb ik hem even in mijn handen, een warm lijfje met een hartje dat op hol is geslagen. Ik open mijn handen en hij vliegt weg. Met een scheve staartveer, dat wel. Maar hij vliegt. En ik voel me even blij en ontroerd.

2 thoughts on “Samarirene

  1. Ik heb de Beatles ‘ook’ altijd – en nog – geraffineerder gevonden dan de Stones en vele, vele andere bands. Mooi, dat Sam zo tegelijk natuur- en muziekles krijgt😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s