.cowgirl.

Ik ben nooit een paardenmeisje geweest. Koeienmeisjes bestaan niet officieel, maar ik ben er wél eentje. Ik heb het hier wel eens eerder over koeien gehad, maar dat weerhoudt me er niet van het nog eens te doen. Vanmorgen reed ik via de gebruikelijke landelijke route naar m’n werk en daar stonden ze weer. In de zachte, herfstachtige ochtendzon. “Mijn” ochtendroutekoeien zijn lichtbruin en staan altijd in kleine groepjes bij elkaar. Alsof ze op het schoolplein staan te kletsen. Vanmorgen had er eentje zich, waarschijnlijk ivm ondraaglijke jeuk, van een van de groepjes verwijderd om met een gelukzalig hoofd langs een hek te gaan schuren. Ik geniet daar erg van. Ik vind koeien lieve, mooie, nieuwsgierige dames. Ze ruiken lekker naar gras en melk en hebben de ogen van een topmodel. In mijn volgende leven wil ik graag op een melkveebedrijf worden geboren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s